Film jest fenomenem, którego podobieństwo do śmierci było zbyt długo lekceważone

AKTUALNOŚCI, FILM, ROZRYWKA, ŚWIAT

Jedną z ważniejszych, jak nie przełomową, produkcją w historii kina był francuski film z 1929 roku, który powstał przy współpracy Louisa Bunuela z surrealistycznym szarlatanem – Salvadorem Dali. „Pies andaluzyjski” to debiut reżyserski Bunuela, przeszedł do historii kina przede wszystkim ze względu na jedną niezwykłą scenę: zbliżenie ostrza żyletki przecinającego gałkę oczną.

Podobno gdy Luisowi Buñuel przyśniła się w nocy ta scena skontaktował się z Dalim i w ciągu sześciu dni powstał scenariusz. Potem jednak Dali powiedział, że faktycznie Buñuel napisał scenariusz, ale nie nadawał się on do niczego, a przypadkiem on, Dali, miał w domu gotowy scenariusz i praktycznie film to wierne odwzorowanie tego scenariusza. Nie dowiemy się chyba jak było naprawdę w każdym razie przedstawia się Buñuela jako głównego twórcę filmu. Bohaterami filmu jest bezimienna para,: kobieta i mężczyzna. Byli to Simone Mareuil oraz Pierre Batchef, oboje w kilka lat po premierze popełnili samobójstwo.

Zbyt często- chyba ze względu na wpływ, jaki wywarł na rockowe wideoklipy- „pies Andaluzyjski” bywa odbierany jako pewnie zbiór niepowiązanych ze sobą, poruszających, ale niezbyt sensownych obrazów: nieżywy koń na pianinie, mrówki w ręku. Takie odczytywanie intencji reżysera pomija logiczną całość filmu. W rzeczywistości twórcy dość skrupulatnie przestrzegają określonych reguł klasycznej opowieści o wyraźnie powiązanych ze sobą wątkach.

W jego niepokojącej narracji mieszają się dziwne fragmenty wywodzące z podświadomości. Celem autora było zszokowanie odbiorcy przez zastosowanie niezwykle jak na owe czasy drastycznych efektów (osiąganych głównie poprzez zestawienie montażowe różnych ujęć).
Oryginalnie film był niemy, a ścieżka dźwiękowa została do niego dołączona w 1960 roku na podstawie wskazówek odnalezionych w notatkach reżysera. Odwzorowano w ten sposób całokształt dzieła, gdyż w czasie premiery muzyka Richarda Wagnera była grana na żywo w trakcie prezentacji filmu.

Po premierze „Psa andaluzyjskiego”, Bunuel został oficjalnie przyjęty w szeregi surrealistów. Jednak przed pokazem filmu, reżyser, niepewny reakcji publiczności, wypchał kieszenie kamykami, by użyć ich jako amunicji w razie nieprzychylnego odbioru filmu.

Marta Niewczas

Źródła:
1.IMDB.com

Powiązane wpisy


Drogi czytelniku, nasza strona internetowa korzysta z plików cookies
Więcej informacji na ten temat znajdziesz tutaj.

Prawa autorskie © 2010-2014 NEWSFix Magazine.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Powrót do góry