Animowany świat Japonii (część III)

AKTUALNOŚCI, FILM, MEDIA, POLSKA, ROZRYWKA, ŚWIAT

Japońska grafika poraża swoim bezpośrednim okrucieństwem, ale jednocześnie zachwyca unikalnym klimatem. Tak, jak ma to miejsce podczas sceny w pociągu. Kiedy to Chihiro, pragnąc uratować swojego przyjaciela Haku, wyrusza w kolejną niebezpieczną podróż, nie wiedząc co ją czeka. Pociąg pojawia się i znika. Pogoda zmienia otoczenie, ale ten element „krajobrazu” pozostaje stały. Ma w sobie coś metafizycznego a jednocześnie tajemnica, jaka mu towarzyszy, napawa nas pewnym lękiem.

Na uwagę zasługuje również idealnie dopasowana muzyka. Miyazaki, od lat współpracuje z tym samym kompozytorem – Joe Hisaishim. Dzięki temu, fabuła zostaje nacechowana dźwiękowymi emocjami, wzmacniającymi nastrój poszczególnych scen. Dodatkowo dynamizuje całą historię, sprawia, iż wraz z perfekcyjną animacją film zaczyna tętnić życiem.

wkrainiebogow-dvd
„W krainie Bogów” odpowiada modelowi ludowej bajki magicznej, spisanej w 1928 roku przez Władimira Proppa. Rosyjski uczony wyróżnił trzydzieści jeden funkcji, które są podstawowymi składnikami budującymi bajkę, na poziomie jej fabuły. Modyfikacja poszczególnych elementów umożliwia powstanie różnych jej wariantów. Bohater określany jest głównie ze względu na swoje czyny. W przypadku bajek animowanych, również wizualny wygląd charakteryzuje bohatera. Specyficzne, ogromne oczy postaci anime symbolizują ich pozytywny charakter. Postacie o małych oczach utożsamiają zło. Całość zbudowana jest więc na opozycjach, mądrość skontrastowana jest z głupotą, piękno – z brzydotą itd.. W świecie ludowej bajki magicznej panują proste i ściśle regulowane prawa. Za każdy negatywny czyn trzeba zapłacić, zgodnie z moralnością i poczuciem sprawiedliwości lokalnej społeczności.

W filmie Miyazakiego odnajdujemy bardzo wiele nawiązań do tradycji kultury japońskiej. Przede wszystkim do krajowej religii, czyli sintoizmu. Wiara ta związana jest z kultem duchów przodków, mistycznych istot, czy sił przyrody. W „Krainie Bogów” mamy do czynienia ze swoistym Olimpem. Wśród wielu postaci odnajdziemy boga rzeki lub jedną z czołowych postaci: boga bez twarzy. Można doszukiwać się w tym miejscu nawiązań do tradycyjnego teatru no.

Sigurlin

Powiązane wpisy


Drogi czytelniku, nasza strona internetowa korzysta z plików cookies
Więcej informacji na ten temat znajdziesz tutaj.

Prawa autorskie © 2010-2014 NEWSFix Magazine.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Powrót do góry